Een keukenmeidenroman STOCKETT, Kathryn

het geeft een goede indruk over de tijd waarin er in Amerika zoveel onderscheid was tussen blank en bruin

Bijzonder onderwerp op een boeiende, grappige, serieuze, spannende wijze neergezet. Een stukje geschiedenis waar we niet om heen kunnen. Al lezend verplaats je, je in de huid van de keukenmeiden en je waant je een van hen. Heel knap gedaan! Het boek leest makkelijk weg, dus zeker een aanrader voor de vakantie, op het strand of lekker languit in de tuin. Dit boek moet je gelezen hebben :-)

Een indrukwekkend verhaal over een nog maar vijftig jaar oude geschiedenis, waarin zwarte huishoudelijke hulpen niet alleen alle vuiligheid voor hun blanke mevrouw (en meneer!) opknapten, maar ook hun kinderen liefdevol verzorgden: maar ze moesten wel op een aparte w.c.!!!

Een heel luchtig en met humor geschreven boek over een nare periode in de geschiedenis. Leuk en boeiend om te lezen! Op en top een zomer(vakantie)-boek.

Een heerlijke roman voor een luie zomerdag. Een zwaar thema, maar creatief gebracht.

Ik heb het boek gekregen van mijn broer. Eigenlijk houd ik niet van verhalenromans. Maar zodra ik de opzet van de verhalen had gelezen werd ik gegrepen door de spanning die met ieder verhaal gecommuniceerd werd. Ik heb het in een dag en (bijna) nacht uitgelezen. Het is geen literair hoogstaand werk, het zal geen klassieker worden, dat is duidelijk. Ik vond het passen in onze tijd vanwege de ondergrondse dreiging die in het boek aanwezig is en welke dreiging misschien ook in deze tijd - nu - in 2011 aanwezig is en waar we - nog - geen helder beeld van hebben.

Wat een mooi boek. Ondanks dat dit boek geschreven is als fictie herken kun je er heel veel in over de geschiedenis van de zwarte hulpen in de jaren 60. Meeslepend, werkelijkheid, verdrietig, warmte, een lach. Je legt het niet weg maar leest het in 1 adem uit.

Dit boek behoeft geen uitgebreide introductie, al na het lezen van de eerste bladzijden word je als vanzelf meegetrokken in dit verhaal. Stoppen is dan geen optie meer. Het is je nu bijna niet meer voor te stellen hoe die tijd echt was maar het boek geeft een levendige indruk. Onvoorstelbaar dat vrouwen elkaar op deze wijze onderdrukten.

Mooi en aangrijpend in zijn eenvoud over de rassenongelijkheid in Mississippi vlak na de afschaffing van de slavernij. Bewogen vertelt de jonge schrijfster over het leven van de zwarte huishoudster die in dienst staat van de "bazin". In al zijn facetten wordt het een aanklacht tegen de onderdrukking en het langzame verzet dat door de huishoudster wordt verbeeld. Het boek leest vlot en je leest het in een adem uit.

De vele enthousiaste recensies trokken mij over de streep om dit boek te kopen en ik werd niet teleurgesteld. Origineel verhaal, gebaseerd op historische feiten en verteld vanuit verschillende perspectieven. De belangrijkste karakters vertellen hun verhaal op een authentieke manier; je krijgt sympathie en begrip voor hun situatie. Het boek leest als een trein en is voortreffelijk vertaald uit het Engels. De combinatie van luchtige spreektaal en een zwaar thema is perfect.

Ik heb erg genoten van dit boek. Het zit mooi in elkaar. De perspectief verschuivingen geven inzicht in de percepties van de verschillende hoofdpersonen. Het boek was heel indrukwekkend. Ik moet wel zeggen, als ik het boek opnieuw zou kopen, zou ik hem absoluut in het Engels kopen. De vertaling van het zuiderlijke accent -zeker van de hulpen - zal vast erg moeilijk zijn geweest, en waarschijnlijk had het niet beter gedaan kunnen worden, maar het leest wel heel knullig. Ik heb me er tijdens het lezen erg aan gestoord en denk dat dit boek in de originele taal veel beter tot zijn recht komt.

Ik heb maar 1 woord voot dit boek: Wauw! Dit boek is door mij in het Engels gelezen, waardoor het voor mij helemaal tot zijn recht kwam. Vooral het accent komt helemaal tot uiting in de schrijfstijl van de auteur. Het verhaal draait om drie sterke vrouwen, waaronder een 'blanke' vrouw. Deze vrouw neemt het niet zo nauw met alle regels tussen de 'blanken' en de 'zwarten'. Hierdoor kon ik als lezer ontzettend in haar inleven, vooral als je ziet gebeuren hoe haar vriendinnen met hun hulpen omgaan. Frustrerend om terug te lezen, en verbazingwekkend dat dit ook echt gebeurde in die tijd. Maar ook het stuk huiselijk geweld deed mij huiveren. Het is lang niet zo gemakkelijk, en vooral in die tijd was er weinig te beginnen hiertegen. Soms heb ik met mijn mond vol tanden zitten lezen om de rake opmerkingen van Aibileen en Minny. En vaak ook zo zitten lachen om de acties en gedachten van deze vrouwen. Een taart van eigen deeg om het zo te zeggen! Heerlijk, onvoorstelbaar lekker boek. Ik heb een week over dit boek gedaan, en het was mijn beste tijdverdrijf gedurende deze hele week. Wat een pageturner! Je voelt de gevoelens zo uit het boek komen, dat je niets anders kunt dan deze karakters in je hart te sluiten en met pijn in je hart weer afscheid nemen, wanneer het boek uit is.

Wat een geweldig mooi boek. Het onderwerp is niet mooi: het gaat over de verhoudingen tussen blanke vrouwen en hun zwarte huishoudsters in Jackson Mississippi begin jaren 60 van de vorige eeuw. Het is de tijd dat Rosa Parks in de bus op een plek ging zitten die alleen voor blanken bestemd was en weigerde op te staan; Martin Luther King houdt zijn vredesmars en John F. Kennedy wordt vermoord. Het boek vertelt de verhalen van Aibileen en Minny, twee zwarte hulpen en Miss Eugenia Phelan, bijgenaamd Skeeter, een blanke jonge vrouw die met verbijstering aanziet hoe haar vriendinnen omgaan met hun hulpen. Zelf is ze een beetje een buitenbeentje, mede heb ik het idee omdat ze buiten alle schoonheidsidealen valt. Ze wil niet buigen voor de dwang van wat hoort en stelt vragen bij wat ze ziet. Met name haar vriendin Hilly is het prototype van de slechte blanke bazin die er alles aan doet om de scheiding tussen blank en zwart zo groot mogelijk te houden. Skeeter wil schrijfster worden en bedenkt een plan om zwarte hulpen te interviewen over hun leven als huishoudster in een blank gezin. Wanneer een uitgeefster in New York wel oren naar het boek heeft, moet ze het alleen nog zien uit te voeren. Als eerste vraagt ze Aibileen die na lang aarzelen ja zegt. Het kost Aibileen heel veel moeite om andere hulpen bereid te vinden hun verhaal te vertellen. Doodsbang zijn ze; wat zullen de gevolgen zijn wanneer uitkomt dat ze over hun bazen hebben verteld? Maar na een laatste geval van onterecht ontslag stromen de vertelsters toe en schrijft Skeeter haar boek. De verhalen zijn ontroerend en schrijnend maar ook vol humor en warmte. Het boek wordt verteld vanuit het gezichtspunt van de drie hoofdpersonen: Aibileen, Minny en Miss Skeeter. Daardoor krijg je iedere keer een nieuwe kijk op de gebeurtenissen. Aibileen is de gehoorzame onderdanige hulp die voor het huishouden en de kinderen van miss Leefote zorgt. Zij uit zich in geheime verhaaltjes aan de dochter van Miss Leefote. Minny is veel uitgesprokener en raakt juist daardoor steeds weer in de problemen. En Skeeter is een jonge vrouw op de drempel van een nieuw tijdperk: de tijd van de hippies en de korte rokken. Ze weigert te doen wat van meisjes van haar stand verwacht wordt en kiest uiteindelijk voor zichzelf. Ik vond het een erg mooi boek met mooie karakters. Ondanks zijn bijna 500 bladzijden leest het boek als een trein en is het uit voor je er erg in hebt. Maar het gekke is dat ik op de een of andere manier wat spectaculairders had verwacht: een grote apotheose of zoiets. Die is er niet, maar er is wel de voldoening te weten dat alle drie de vrouwen op hun eigen manier voor de rest van hun leven het heft in eigen hand nemen. Ik vind de titel en de cover van het boek trouwens geen recht doen aan het boek. Het klinkt een beetje als een slechte boeketreeks en dat is het absoluut niet. Het is een prachtige roman die een betere titel waardig is. Waarom niet gewoon de originele titel 'The Help' vertaald? En qua cover wordt de plank naar mijn mening helemaal mis geslagen; het geeft een frivole indruk die hier niet aan de orde is.

'Een keukenmeidenroman' is werkelijk een prachtig geschreven boek over het verschil tussen blank en zwart, het speelt zich af in de begin jaren 60 in Jackson Mississippi Het verhaal gaat over twee zwarte hulpen, Aibileen en Minny, en over een blanke vrouw, Skeeter. Skeeter wil schrijfster worden en besluit een boek te gaan schrijven met behulp van de zwarte hulpen door ze te laten vertellen hoe ze door hun blanke werkgeefsters behandeld worden. Ik vond het een erg mooi boek, voelbaar is de angst als het boek is uitgegeven, stel je voor dat hun werkgeefsters het ontdekken! Eigenlijk heel triest om te lezen hoe de blanken hun zwarte hulp gebruiken, maar hartverwarmend om te lezen hoeveel de hulpen van de kinderen houden die ze onder hun hoede hebben. Het blijft ongelooflijk eigenlijk dat "de blanken" zo "de zwarten" behandelen, wat bezielt mensen om wit beter te vinden dan zwart? Hoe goed is het dat nu Obama president is, dat hadden de mensen in de zestiger jaren nooit kunnen denken. Kathryn Stockett heeft een ontroerend, meeslepend en soms ook humoristisch boek geschreven.