Altijd verder JANSEN, Dolf

Met deze lekkere vlotte schrijfstijl en vol hilarische anekdotes is dit een heerlijk boek voor jezelf om om cadeau te geven aan iemand die graag hardloopt. Houd er wel rekening mee dat je steeds aan je omgeving uit moet leggen waarom je opeens in de lach schiet.

'Altijd verder' heet het boek van Dolf Jansen. Een goede titel, want dit boek gaat over zijn hardloop-leven. Je kent Dolf als cabaretier (alleen en met Lebbis), schrijver, Pinkpop-presentator, radio-dj en tv-presentator. In dat rijtje mag niet ontbreken ‘loper’. Of, zoals Dolf zelf schrijft: ‘Ik loop nu, de zomer van 2007, meer dan 28 jaar hard. (…) Lopen. Ik ben een loper. Ik loop, hard als het meezit, heel hard als het top gaat, een beetje hard als het lichaam moe is of de benen pijnlijk. Ik loop. Ik ben hardloper. Dat is wat ik ben, dat is wie ik ben.’ Waar begin je als je het over 28 jaar hardlopen wil hebben? Gewoon bij het begin dus: Dolf beschrijft hoe hij als 15-jarige begon met lopen. Als puber zocht hij wat sportkleding bij elkaar, wat sportschoenen erbij en ging in het donker de deur uit. Hij had toen nog geen goede hardloopschoenen of speciale hardloopkleding. Dat kwam allemaal later. Ook al begint Dolf bij het begin, hij schrijft verder helemaal niet chronologisch. En dat is een van de dingen die dit boek zo lekker te lezen maken. Naast Dolfs vlotte schrijfstijl natuurlijk, maar daarover dalijk meer. Over zijn trainingen schrijft hij, blessures, strekoefeningen, zijn gezin dat hem aanmoedigt en zijn vele wedstrijden en ontmoetingen of trainingen met andere atleten. We gaan van Canada naar Noorwegen, Amsterdam, de halve marathon in Egmond, in Ierland bij zijn familie, Athene, Californië, Bonaire en Curaçao, zijn droommarathon in Boston... noem maar op. Al snel wordt duidelijk dat Dolf al 28 jaar élke dag loopt. In de zon, in de warmte, in de regen, in de sneeuw. In de polder vlakbij huis of in de heuvels in het buitenland. Soms wil een serieuze blessure hem wel eens binnenhouden, maar in de regel vetert Dolf dagelijks zijn hardloopschoenen. Dolf schrijft zoals hij praat: lekker vlot, en in spreektaal. Daardoor leest het boek lekker weg. Wel is het redelijk dik en staat het zo boordevol verhalen, dat het is aan te raden het boek niet in één keer uit te lezen. ‘t Is natuurlijk leuk als je zelf hardloopt (zoals ik) en je nog beter in kan leven in zijn verhalen, maar ook als niet-loper beleef je veel plezier aan Altijd verder. Regelmatig lachte ik me pijn in de kaken bij de vele verhalen en anekdotes. Zijn coach Ad van Hest (ook coach van zoon en topatleet Greg van Hest) komt ook regelmatig voorbij. Op vrijdag 19 oktober 2007 was Dolf in Tilburg, om Altijd verder te signeren. Dat gebeurde in de nieuwe hardloopwinkel van Greg en Ad van Hest. Ik had mijn eigen boek meegenomen. Dolf vroeg of ik ook hardliep en zo ja, hoeveel dan? Ik vertelde hem dat ik bij een atletiekgroep zit en 10 km kon lopen, maar verder willen trainen voor 12,5 en 16 km (10 miles). ‘Eerst 10, de rest komt vanzelf’, schreef Dolf in mijn boek. Voor hem is iedere hardloper een winnaar, hoe ver of hard hij/zij ook loopt. Zijn boek eindigt met: ‘Ik blijf mijn hele leven een winnaars… Wie kan dat nou zeggen? Oké, een winnaar en een dromer. Dromend van de volgende marathon.’ Dat is Dolf: altijd verder.