Tonio HEIJDEN, A.F.Th. van der Een requiemroman

Tonio, geboren op 15 juni 1988 en na een tragisch ongeluk overleden op eerste pinksterdag, 23 mei 2010. Je zal zo melding maar krijgen als ouders zijnde. Ze komen je halen om je mee te nemen naar het ziekenhuis waar je zoon in kritieke toestand is opgenomen. Op dat moment staat de wereld stil en stort in. Dat lees je heel sterk in dit boek. Een wanhopige vader en moeder die hun enigste kind verliezen. Daar zijn geen woorden voor. Maar de schrijver weet woorden te vinden om zijn onmacht, radeloosheid, woede, schaamte, pijn en vooral schuldgevoel op te schrijven. Zo indringend, mooi en rauw. Hij zegt dat hij gefaald heeft als vader zijnde, hij had moeten beschermen en dat is hem niet gelukt. Hij heeft de moeder haar zoon afgenomen, zo ervaart hij dat. Het verdriet, de wanhoop van hun beiden wordt zo heftig beschreven. Maar ze kunnen er samen over praten en de liefde voor elkaar is sterk aanwezig. Het boek is een ode aan zijn zoon, hij voelt zich "verplicht" om dit boek te schrijven, het enige wat ik kan. Om zo zijn zoon "levend" te houden. Het is een zeer persoonlijk verhaal. Kan me daar geen voorstelling van maken hoe het voelt om een kind te verliezen en ik hoop het ook niet mee te maken.

Een prachtig boek en zo ontzettend mooi geschreven. Soms even weggelegd als lezen door herinneringen even niet meer ging. Zo herkenbaar! Diep respect voor de schrijver die dit grote verdriet zo mooi weet te verwoorden.

Bijzonder aangrijpend boek, niet alleen hoe je als ouders op zo'n verlies reageert, maar ook een prachtige registratie van de reacties van de omgeving. Soms vond ik het bijna te intiem om door te lezen.

Wat een prachtig geschreven, indrukwekkend en eerlijk boek! Na 'De stemmen van de Pamano' van Cabre eindelijk weer een boek gevonden dat mij vanaf het begin raakte en boeide!

Het boek grijpt je van het begin tot het einde door de indrukwekkende beschrijving van gedachten en gevoelens na de dood van een kind.

Prachtig ontroerend onderwerp en prachtig be/geschreven.

ik raak gefacineerd door het indrukwekkende verhaal die een mens kan overkomen. En veel mensen vinden het moeilijk om te praten met iemand die net een dierbare heeft verloren.Maar in het boek schrijft auteur zijn afgewisseld herinneringen aan het leven met TINIO, ware toedracht van het ongeluk enopenlijke uiting van emotie.

de grootste drama in iemand`s leven , beschreven op een waanzinnig , meeslepend en ontroerende manier .dit moet iedereen lezen

Omdat in de zomer dit boek misschien beter te verdragen is. het is een prachtig beeld van een jongeman,te vroeg overleden, neergezet door een intens verdrietige vader.Je ervaart intens wat in deze wereld werkelijk belangrijk is.

Prachtige zinnen en woordkeuzes. Boeiend beschreven droef onderwerp.

De schrijfstijl is als op mijn huid geschreven.

Heel lang geleden is mijn eigen vader overleden en toen ik dit boek las was er zoveel herkenning en erkenning zelfs na zo een lange tijd dat ik vind dat iedereen dat mag lezen en er rijker van wordt.

dit boek raakt tot op het bot. op het strand wel even afwisselen met een tijdschriftje!

Hartverscheurend mooi! Een zeer goed geschreven boek.

De aanleiding voor het schrijven van dit boek is het meest verschrikkelijke wat je als ouders kunt meemaken.Het verhaal is daarintegen indrukwekkend beschreven. Het boek gaat in je zitten. Prachtige woorden,zinnen en uitspraken.Je moet dit lezen. Beste boek van wat ik in laatste jaren heb gelezen.

Ik heb zelf ??n kind en ben altijd bezorgd. Iedere zin kon ik meevoelen. Regelmatig een brok in mijn keel. Daarnaast heel erg goed geschreven. Ik had nog niet veel van hem gelezen. Dat ga ik nu zeker meer doen.

Indrukwekkend, meeslepend, mooi, eerlijk en echt.

Prachtig verhaal, was na dit boek meteen een fan van van der Heijden!

Dit boek bewaar ik voor de vakantie, ik moet me echt inhouden. Elke keer moet ik mijn vingers bijna opeten, want mijn hersens zeggen: Lees mij!

Kippenvel van het begin tot het eind.

Kippenvel van het begin tot het eind.

niet voor niets rangschik ik dit boek voor `speciaal voor regenachtige dagen` je zou je hele vakantie regen wensen voor dit indrukwekkende en ontroerende boek

Dit boek blijft in je gedachte,tijdens maar ook na het lezen van het boek.

`op een mooie pinksterdag`zo zou het geweest kunnen zijn ware het niet.... een prachtige reqiuemroman

Er is bijna geen grotere daad van liefde denkbaar dan het literair vereeuwigen van een kind dat je verloren hebt. Diep respect.

Prachtige formuleringen van emoties. Van der Heijden stelt zich heel kwetsbaar op in het boek. Super om met hem te mogen meekijken en ervan te leren. Wetende dat het een autobiografisch verhaal is, maakt het boek nog indrukwekkender. De verschrikkelijke gebeurtenis van het ongeluk van Tonio sluimert continu op de achtergrond, tegelijkertijd weet van der Heijden er met humor een luchtiger, realistisch, verhaal van te maken.

Een meeslepend boek. Wat een kunst om zo prachtig over het sterven van je enige kind te kunnen schrijven. Het boek geeft een onalledaags inkijkje in het schrijversleven. Het lijkt of rouw bij een schrijver een kunstvorm is, zo mooi beschreven hoe de beide schrijvers op hun eiegen manier de vrienden van hun overleden zoon opsporen en ontvangen. Zij doen een oprechte poging het beeld van Tonio compleet te krijgen en schrijven buitengewooon liefdevol over de jonge mens die hij geworden was.

De schrijver verwoord zeer treffend de totale verwarring, het leven op zijn kop gezet wanneer je kind overlijdt. Onverwachts, een ongeval, haalt je kind abrupt uit zijn en jouw bestaan. Het ongeloof, het omgaan met de dood wat ieder op zich anders beleefd. Hij laat zien dat het respect voor een ander gevoel heel belangrijk binnen je relatie is. De fles lijkt verzachtend maar de klap komt elke keer harder aan. Zijn taalgebruik, het teruggrijpen op het leven van Tonio is indrukwekkend en je blijft lezen. De mensen om je heen die pogen te troosten en zeggen het wordt wel minder windt de schrijver op. Want het wordt niet minder, maar intenser. Je staat ermee op en je gaat ermee naar bed. Het verdriet zal altijd blijven, je zult als mens er heel misschien wat beter mee om kunnen gaan maar blijft absoluut deel van jouw leven. Ervoor en erna... Het is een indrukwekkend requiem en nagedachtenis aan zoonlief. Ook al is het verdrietig het boek is fantastisch.