De schok van de val FILER, Nathan

Ik zal je vertellen wat er gebeurde, want dat is ook een goede manier om mijn broer voor te stellen. Hij heet Simon. Je vind hem vast leuk. Ik vind hem in ieder geval heel erg leuk. Maar over een paar bladzijden is hij dood. En daarna is hij nooit meer dezelfde geweest. Er zijn boeken waar je in blijft lezen. Nieuwsgierig doorleest, omdat je wil weten hoe het verder gaat. Niet eerder gaat slapen voordat het uit is of in slaap valt. Dit is zo'n boek. Nathan Filer, psychiatrisch verpleger en schrijver heeft met “De schok van de val” een uitstekende debuut roman geschreven. Het verhaal begint met Matthew, 19, die terugkijkt op een vakantie waar een fataal ongeluk heeft plaatsgevonden. Het is duidelijk dat Matthew zich het ongeluk aanrekent en het zijn verder leven heeft beïnvloed. Hij verteld, in de derde persoon, over dwingende hallucinaties, die hij toeschrijft aan een verloren broer. Matthew verteld ons hoe hij een eigen leven op wil bouwen. Uiteindelijk komen we bij het ongeluk zelf uit. De paar seconden die een enorme invloed hebben uitgeoefend op zijn leven. Verder wil ik niets verklappen. Zet je stoel buiten of zoek een bankje in het park en ga lezen. Laat je meenemen in de wondere wereld van Matthew. Met recht een fantastisch debuut.

Nathan Filer’s 'De schok van de val' lijkt bijna waargebeurd, het is een realistisch en persoonlijk verhaal van een fictief karakter. Door middel van de vertelstijl en het feit dat het in de ik vorm geschreven is, het verhaal is het dagboek van de hoofdpersoon Matthew, wordt de lezer in het verhaal getrokken als het ware. Vaak wordt de lezer aangesproken door zinnen als: “details kun je niet altijd zo goed herinneren he?” (7), “ik zal je vertellen wat er gebeurde”(8) en “ik weet niet of je ooit in Bristol bent geweest, maar als dat zo is ken je misschien wel dat driehoekige grasveldje …” (92). De lezer wordt door zulke zinnen aangesproken en daardoor ook als het ware in het verhaal getrokken. De neiging om te reageren is daar. Ik vind dat een boeiende manier van schrijven. Daarnaast spraken mij de gedetailleerde beschrijvingen aan, dit kan langdradig worden maar door de manier van schrijven van Filer vond ik dit verre van het geval. Het verhaal blijft boeien ook al worden dingen beschreven die in eerste instantie triviaal lijken. Naarmate het verhaal vordert krijg je telkens nieuwe informatie van Matthew en zo kom je als lezer steeds meer te weten over wat er aan de hand is waardoor het blijft boeien. Soms lijkt het geschreven als door een kind maar soms ook weer heel volwassen en zegt Matthew ineens iets heel zinnigs zoals: “niet alles hoeft altijd iets te betekenen” (67). Af en toe noemt Matthew dat sommige dingen misschien niet waar zijn of dat iets wellicht zo gegaan is omdat hij dat verwacht of dat zijn herinneringen misschien niet helemaal waar zijn omdat dat zo gaat met herinneringen, dit kan je ook opvatten alsof het verhaal wat hij verteld dus misschien maar deels waar is maar omdat het zijn waarheid is, zijn herinneringen zijn en zijn verhaal is geloof je hem toch. Af en toe erg grappig maar het is vooral een tragisch verhaal over een jongen die zijn broer verliest waardoor zijn leven compleet veranderd. Ik vond het een mooi en boeiend geschreven en af en toe echt ontroerend verhaal. Een aanrader.

Matthew zit in een inrichting en brengt een deel van zijn dagen door met het opschrijven van herinneringen aan zijn broer Simon, die overleed toen Matthew negen was. Hij laat de lezers in zijn herinneringen kennis maken met een kleine Matthew die intens veel van z'n oma houdt en z'n vader 'mon ami' noemt. 'De schok van de val' is een prachtig en verontrustend verhaal over een jongen die niet weet hoe hij om moet gaan met de dood van zijn broertje. De aandacht wordt helaas wel afgeleid van de verhaallijn door het gebruik van meerdere lettertypes en door het rechtstreeks aanspreken van de lezer. Het verhaal heeft potentie, maar komt door de manier van schrijven en de typografie niet sterk binnen.

'De schok van de val' is een prachtig verhaal, geschreven vanuit het perspectief van de hoofdpersoon Matthew Homes die op geheel eigen wijze vertelt over een ingrijpende gebeurtenis uit zijn jeugd: de dood van zijn broer Simon. Matthew schrijft zijn verhaal terwijl hij in een inrichting verblijft. Het wordt gedurende het boek steeds duidelijker waarom hij daar zit. Uit zijn beschrijvingen over de relaties die hij heeft met zijn broer, zijn ouders, zijn (enige) vriend Jacob en vooral zijn Omi (oma) kun je opmaken dat een deel van zijn karakter zachtaardig is, een ander deel is dat duidelijk niet, hij verontschuldigt zich af en toe voor het feit dat hij egoistisch is. De combinatie van een tragische gebeurtenis en humor maken het boek aan trekkelijk om te lezen. Matthew komt, soms onbedoeld, grappig uit de hoek. Bijvoorbeeld als hij beschrijft hoe hij Steve, één van de verpleegkundigen, "doorheeft" als hij hem een zogenaamde klak-klak-knipoog geeft. Ook de titels van sommige hoofdstukken zijn lachwekend, omdat ze ogenschijnlijk slechts op een detail uit dat hoofdstuk slaan. Als lezer wordt je gedwongen je aandacht erbij te houden, aangezien Matthew de gebeurtenissen beschrijft vanuit zijn eigen, geesteszieke, beleving waardoor het niet altijd gelijk duidelijk is wat er precies gebeurt. Ook maakt hij regelmatig sprongen in de tijd, tussen zijn jeugd, zijn leven als puber en het heden. Vanaf het begin van het boek voel je de speciale band die Matthew en Simon met elkaar delen, ondanks de beperkingen die ze allebei hebben. Hoewel Matthew de jongste is van de twee broers, heeft hij altijd het gevoel dat hij Simon moet beschermen. Echter, aan het einde van het verhaal vraagt Matthew zich af wie wie meer nodig heeft: Simon hem of kan Matthew eigenlijk niet zonder Simon? Het is schrijnend om te lezen hoe Matthew steeds verder afglijdt en op alle mogelijke manieren probeert Simon weer tot leven te wekken. De eerste jaren van zijn jeugd zijn redelijk onbezorgd, maar de dood van Simon heeft grote invloed op de rest van het gezin. Je voelt de wanhoop van zijn moeder die niets liever wil dan haar enig overgebleven zoon helpen en vertroetelen, maar eigenlijk al genoeg heeft aan haar eigen verdriet. Af en toe heb je de neiging om Matthew bijna toe te schreeuwen om te stoppen zichzelf kapot te maken en het leven weer op te pakken. Het boek houdt je in zijn greep, aangezien het langzaam aan steeds duidelijker wordt wat er precies met Simon is gebeurd. De spanning wordt tussen de regels door heel geleidelijk opgebouwd. Het verhaal wordt geflankeerd met enkele illustraties, wat naar mijn idee symbolisch is voor het feit dat Matthew een getalenteerd tekenaar is, één van zijn weinige positieve bezigheden. Het boek heeft een open einde, hetgeen je hoopt geeft dat het goed komt met Matthew.

Matt vertelt over zijn familie en zijn broer die er niet meer is. Hij voelt zich verantwoordelijk voor die fatale val. De schok van die val werkt door in heel zijn leven, zijn familie. De gekte ook. Vanuit Matt is al dat gedoe - anderen noemen dat gekte - allemaal relatief. Het levert een kijkje in zijn leven, zonder begin en zonder einde. Maar met veel warmte en liefde voor zijn familie en met de wens dichtbij zijn broer te blijven. Voor de lezer een meewarig maar hartverwarmend relaas waarin veel begrip voor Matts rare acties eigenlijk vanzelfsprekend zijn. Het boek deed me ook denken aan Karin Fossums 'Huis der dwazen', maar dan vanuit een minder volwassen blik op zichzelf, de familie en wat 'normaal' is.

'De schok van de val' is een goed geschreven debuut. Op de eerste pagina’s ruik ik de zee en voel ik de zon zoals ik als 9-jarige deed tijdens een kampeervakantie. De idylle stopt als de verstandelijk beperkte broer van hoofdpersoon Matt overlijdt. Maakt dit hem ziek? Nathan Filer geeft geen uitsluitsel. Zijn hoofdpersoon zoekt overal contact met zijn overleden broer. Is dat gek? Maakt dit hem schizofreen? Of is dat eigenlijk heel normaal? Wel schetst de auteur glashelder dat opname in een psychiatrisch ziekenhuis Matt niets verandert aan Matt's lijden maar zijn leven vooral uitdooft. Hij kan alleen zichzelf genezen door de confrontatie aan te gaan met het ongeluk en echt afscheid te nemen van zijn broer. De debuutroman van Filer is een aanrader voor liefhebbers van verontrustende romans, geen verstrooiende vakantielectuur voor aan het strand.

In 'De schok van de val' schetst Nathan Filer de getroubleerde gedachtengang van Matt, die ontstaan is, door het gemis van zijn oudere broer. Een mooi verhaal en gegeven, maar wel in een wat afwijkende prozavorm en een anders uitziende lay-out. Ik had daardoor soms moeite mezelf in te leven. Maar als je hiervoor wel kunt open staan, staat je een mooi en eigenlijk schrijnend en intriest verhaal te wachten.

Het boek 'De schok van de val' was heel bijzonder en is voor mij zeker een favoriet geworden. Het was een hartverscheurend verhaal dat je niet meer los laat. De manier van schrijven is op een makkelijk te lezen manier, en maakt het makelijker om het verhaal te begrijpen. Het is zo geschreven dat het ook gelijk op gang komt, en je zit al na een paar pagina’s midden in het leven van het personage. Je leest mee met de gebeurtenissen en het trekt je zo sneller dieper in het verhaal. Je voelt je betrokken bij de gebeurtenissen, bijna alsof je het allemaal zelf meemaakt samen met de verteller. Deze bijzondere manier om je in het verhaal te betrekken maakt dat je al gauw het boek niet meer kan wegleggen, en wil weten wat er nog meer staat te gebeuren. Ik had dit boek dan ook snel uitgelezen, en dat is denk ik het meest belangrijke aan een boek. Als het je zo raakt en interesseert, dat je het bijna niet kan of wilt wegleggen. Stukje bij beetje kom je erachter dat de koele humor ook plaats maakt voor meer tragische of emotionele gebeurtenissen waar je zelfs nog later aan terug denkt. Je raakt tijdens het lezen van het boek zowaar zelfs een beetje gehecht aan de persoon die vertelt, je gaat meevoelen en meedenken. Het boek was voor mij ook zeker een tranentrekker op bepaalde momenten, maar dat is denk ik ook vooral persoonlijk en hoe je zelf het boek leest. Hoewel ik denk dat de meeste mensen die dit boek zullen lezen, er zeker door geëmotioneerd zullen raken. Ik raad het boek dan ook zeker aan, want ondanks dat het een verhaal is dat tragische en verdrietige momenten heeft, eindig je het boek met een ander gevoel dan toen je begon. Niet zozeer verdrietig gevoel, maar wel een tevreden gevoel. Kortom, een boek dat lang bij je zult blijven en zeker meer mensen zal bevallen.

“Ik zal je vertellen wat er gebeurde, want dat is ook een goede manier om mijn broer voor te stellen. Hij heet Simon. Je vindt hem vast leuk. Ik vind hem in ieder geval heel erg leuk. Maar over een paar bladzijden is hij dood. En daarna is hij nooit meer dezelfde geweest.” Aan het woord is Matthew - tien jaar na de dood van zijn broer – opgenomen in een kliniek en volgens de artsen ‘knettergek’. Gevangen in de pijn van zijn eigen gedachten, aanhoudend door Simon en schuld bewoond, is vooral híj het die daarna nooit meer dezelfde is geweest. Wat is er die bewuste vakantie in Portland op de rots gebeurd? Is hij wel schuldig aan Simons dood? En wie is het meisje dat tegen hem schreeuwt dat hij alles heeft verpest terwijl hij alleen maar had willen helpen? Hebben zij iets gemeen? In een tot stilstand gekomen bestaan van injecties, demonen en atomen, ziet Matt slechts één mogelijkheid zichzelf te bevrijden: zijn verhaal optekenen “Ik ben negentien, en er is maar één ding op de wereld waar ik zelf iets over te zeggen heb, en dat is hoe ik dit verhaal op papier zet. Dus dat ga ik echt niet verkloten.” Al knippend en plakkend schrijft hij zichzelf in zijn eigen vertelling – van binnenuit. Zo ontvouwt zich een opgroeien in de schaduw van een ‘speciale, anders dan alle andere’ grote broer, een labiele, verstikkende moeder en ruziënde ouders. Een jeugd die door broederliefde, zichzelf wegcijferen en verlies wordt getekend en uiteindelijk zijn vlucht vindt in ziekte. Een ziekte ‘met de gedaante en het geluid van een slang’. Voordat je het beseft, cirkel je mee in Matt’s eenzame web. Raak je vertrouwd met zijn angstige binnenwereld vol Simon-representaties ‘Hij kon spreken door jeuk, de nasmaak van pillen of het patroon waarin de suiker van het lepeltje viel’. Het allesomvattende schuldgevoel en gemis, vormgegeven in Simons toenemend geroep om met hem te komen spelen, gaan door merg en been. ‘Ik wil dat je met me komt spelen. En met me blijft spelen. Voor altijd!’ Als lezer wil je niets liever dan dat de daad die Matt zich tot slot stelt een wezenlijke verlossing zal zijn. ‘De schok van de val’ is een indringend debuut dat je vervoert en verovert: pijnlijk eerlijk, grappig, ontroerend en doorspekt met fascinerende gedachten ‘Je weet alleen maar wat een glimlach echt betekent als het hoofd dat eraan vastzit je eigen hoofd is. Ieder ander ziet gewoon de glimlach die hij verwacht.’ Kinderlijk is het taalgebruik en zijn de beelden - misleidend de keuze - het proces wordt wel degelijk met een volwassen scherpe geest bezien. Het is juist dit samenspel in combinatie met het van binnenuit gekozen perspectief waar een enorme zeggingskracht vanuitgaat. Vertederend zijn de scenes met Omi. Zij is degene die hem een typemachine geeft ‘voor zijn verhalen’. Zij is de enige is die hem het gevoel geeft er werkelijk toe te doen. Heden, verleden, hallucinaties en tekeningen wisselen elkaar af in een lichte stijl die mij het meest doet denken aan Haddon’s ‘Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht’. Dat Filer (Bristol, UK) naast auteur en stand up poeet ook werkzaam is in de psychiatrische wereld, zal zeker hebben bijgedragen aan het indringende karakter van het boek; aan de scherpe observaties en het met zoveel fijnzinnigheid dicht onder de huid kunnen kruipen van een ernstig zieke geest.

De schok van de val; ik heb het boek na ontvangst eigenlijk direct uitgelezen. Het verhaal gaat over een jongen die precies probeert te vertellen wat er in zijn leven gebeurd is. Het knappe van het boek is dat in het begin de jongen zijn verhaal vertelt, langzamerhand ga je mee in zijn vertroebeling van feiten en herinneringen. Zijn omgeving die zich steeds meer zorgen gaat maken over hem, de zorgcoördinator die steeds meer ongerust wordt over zijn wegblijven bij afspraken. Het indrukwekkendste gedeelte vond ik de ontdekking in zijn kamer van de atoomopstelling. Het volkomen doorgedraaid zijn in zijn eigen ideeën en wanen. Ontroerend is het einde waarbij hij zijn broer Simon op zo'n prachtige gevoelige manier zijn eer bewijst. Prachtig, ronduit prachtig. Een aanrader om te lezen.  

Het is een bijzonder boek wat je laat inzien hoe mensen zijn zoals ze zijn en doen zoals ze doen. Een aantal niet te begrijpen, een aantal zoals je zelf ook zou kunnen zijn. Een verhaal waarbij je het verdriet, angst en boosheid kan voelen van Matthew. "Het jongetje drukt zijn rug tegen de muur, laat zich stilletjes op de vloer zakken, trekt zijn knieën naar zijn borst en slaat zijn armen om zijn benen, hoort alleen nog de laatste paar regendruppels tegen het raam tikken en af en toe een zacht gemurmel van zijn ouders die elkaar vasthouden in hun slaap." Blz. 218. Een mooi verhaal waarbij je ook denkt, "het komt wel goed". 

De 19-jarige Matthew Homes vertelt over de dood van zijn oudere broer Simon en hoe hij zelf in een inrichting belandt. Vooral het door de schrijver gekozen ik-perspectief maakt het dat dit verhaal heel dichtbij komt. Matthew weet mij als lezer zeer direct te raken met zijn verwerking van de dood van Simon en vooral de vraag rondom schuld en onschuld. Nathan Filer is er in geslaagd van Matthew een zeer geloofwaardig en innemend personage te maken. 

Dit boek gaat over Matthew, die op jonge leeftijd zijn oudere broer op dramatische wijze verliest. Hij blijft achter met schuldgevoelens, en raakt dusdanig de kluts kwijt, dat hij moet worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. In dit boek omschrijft hij hoe het er aan toe gaat in de kliniek, zijn gevoelens en gedachten daarbij, met terugblikken op het verleden, waarbij de puzzelstukjes gaandeweg steeds meer op hun plaats vallen. Tien jaar na het ongeluk, wanneer hij zijn leven weer een beetje op de rails heeft, wil Matthew wat voor zijn broer terug doen. Ik vond het een mooi boek, het geeft je een kijkje over hoe het er aan toe gaat in een psychiatrische kliniek, en hoe het eraan toe gaat in het brein van een patiënt, emotioneel, verdrietig, maar soms ook met een lach.  

De schok van de val leest als een trein. Ontroerend, aangrijpend en soms confronterend, maar doordat de auteur verschillende stijlen gebruikt nooit traag of saai. De ik-persoon verliest zijn broer en worstelt met een enorm schuldgevoel. Hij belandt in een absolute eenzaamheid, terwijl hij probeert grip op zijn leven te krijgen. De ietwat beladen sfeer raakt en past bij het verhaal. Via flashbacks krijgen we kijk op wat gebeurd is. Alle draadjes zijn verbonden en eindigen op een perfect moment. Na het sluiten van het boek is het verhaal niet uit, maar blijft hangen. Nathan Filer (1980) werkt in de geestelijke gezondheidszorg. Daarnaast is hij dichter en schrijft scenario's voor televisie. De schok van de val is zijn debuutroman, dat een hit was op de London Book Fair 2012.  

Ik vond het een hartverscheurend en aangrijpend verhaal waarin tragiek en humor samengaan. Het is prachtig geschreven. Nathan Filer laat zien dat hij een geweldige schrijver is door de indeling van de roman en de wijze waarop hij je betrekt bij het levensverhaal van de hoofdpersoon. Hij beschrijft met veel inzicht de problematiek van Matthew en zijn familie waardoor het verhaal je niet meer los laat en een onvergetelijke indruk achter laat. Ik zal iedereen aanraden deze roman te lezen!  

Nathan Filer’s 'De schok van de val' is een ontroerend en rauw verhaal over broederliefde. De dood van zijn broer Simon is voor de 9 jarige Matt moeilijk te bevatten. Was hij schuldig aan zijn dood, of was het een tragische speling van het lot die hen die mooie zomerdag overviel? Met deze vreselijke gebeurtenis als herinnering neemt Matt de lezer mee door zijn jeugdjaren, zijn adolescentie, zijn gedachten, en geeft daarmee in inkijk in zijn niet alledaagse gedachten patronen die allemaal allen maar een enkele oorsprong lijken te hebben : Simon. Gebeurtenissen worden lukraak omschreven en zijn niet goed te plaatsen, maar krijgen vorm naarmate steeds duidelijker wordt vanuit welk perspectief Matt zijn levensverhaal schrijft. Zo maken we kennis met zijn moeder, die enige psychische merkwaardigheden vertoont, en ook met zijn vader, die Matt ziet als zijn “ami”. We lezen hoe Matt worstelt met het dagelijks leven, en zijn toevlucht zoekt in het tekenen van atoomverbindingen en zich bezighoudt met de vraag of hij een mierenkolonie voor zijn broer har moeten maken. Hij laat ons kennismaken met “Omi”, voor wie hij respect heeft en die hij vertrouwt, en we lezen hoe zijn enige echte vriend zich steeds verder van hem afkeert. Hij deelt zijn analyses met de lezer, en geeft helder inzicht in zijn soms wat verwarde gedachten. Maar bovenal laat Matt in dit zelfportret zijn soms bijna kinderlijke, kwetsbare en eerlijke kant zien, en maakt zich daarmee bijzonder sympathiek voor de lezer. Het verhaal maakt diepe indruk op de lezer. Een ogenschijnlijk luchtig verhaal neemt al snel een serieuze wending, waarna de lezer als het ware meegetrokken wordt naar het einde. Nathan Filer’s 'De schok van de val' is beslist een aanrader voor eenieder die houdt van een nuchtere en heldere schrijfstijl. Het boek is geschreven met een bepaalde koele humoristische ondertoon die in scherp contrast staat met de ernst van het verhaal. Een prachtige combinatie!  

'Knettergek' Voor Matthew is niets gewoon. In alles ziet en zoekt hij symbolen. In elk voorwerp hoort en ziet hij zijn gestorven broer. De vraag blijft of Matthew de hand in Simons dood heeft gehad of was het een noodlottig ongeval. En zijn moeder,ook een weinig gestoord, is zij de trigger of de sleutel tot Matt's gekte? Filer's boek is ontregelend en chaotisch. Logisch Matt schrijft z'n verhaal tijdens zijn opname in een psychiatrische inrichting. De chaos in het hoofd van Matt wordt doorspekt met cynisme en humor. Hij leidt "een knippen en plakken bestaan" en "het leven kan krimpen tot het formaat van een huis." Zinnen die tot nadenken stemmen. Zijn hersenen worden omwoeld door Matt's voortdurende chaotische gedachtenstromen. Hierdoor worden zijn gevoelens en "gekte" treffend weergeven. De hulpverleners, weliswaar vol humor beschreven, komen niet geheel ongeschonden uit het verhaal naar voren. Evenals de samenleving; ergens in het boek zegt Matt "een etiket eenmaal opgeplakt, je krijgt het er niet meer af." Dit boek is een aanrader. Matt en Simon bleven nog dagen in mijn gedachten.

Het is nogal risicovol om een debuterend auteur te vergelijken met Jonathan Safran Foer (een van mijn favorieten), maar Nathan Filer maakt het waar! Ik heb er een nieuwe favoriet bij! De schok van de val vertelt het verhaal van Matthew. Vanaf de eerste pagina wordt je het verhaal ingezogen. Het verhaal is gevoelig, eerlijk en met veel humor geschreven. Nathan Filer heeft een vlotte en frisse schrijfstijl. Bladzijde na bladzijde kom je meer te weten over Matthew’s verhaal. Het leest als een detective en je blijft doorlezen omdat het verhaal je vastgrijpt en de auteur de spanning perfect weet vast te houden. Want wat is er aan de hand met Matthew? Waarom zit hij in de inrichting? Wat is er aan de hand met zijn broer Simon? En vooral: wat is Matthew’s aandeel in het overlijden van zijn broer? Hoewel je vanaf bladzijde 1 doorhebt dat de wereld van Matthew een bijzondere wereld is, voel je direct mee met de hoofdpersoon. Zijn humor en directheid spreken aan en maken het verhaal niet te zwaarmoedig. Een ontroerend verhaal dat tot de laatste bladzijde blijft boeien. Een absolute aanrader, zeker voor lezers die houden van een goed verhaal.  

De schok van de val is boeiend geschreven. De inhoud is zo beeldend dat je jezelf volledig kunt verplaatsen in de herinneringen van de hoofdpersoon. Heden en verleden lopen door elkaar, soms is dat verwarrend. Maar het verveelt geen moment. Het is aangrijpend om te zien wat verlies van een dierbare teweeg kan brengen. Door de veelal korte zinnen leest het heel makkelijk. Het is een geweldig boek.

Matthew komt op een gegeven moment in een inrichting terecht en begint daar een dagboek te schrijven over zijn jeugd. Simon, de oudere broer van Matthew komt op negenjarige leeftijd om het leven door een tragisch voorval en Matthew heeft daar een groot schuldgevoel aan over gehouden en weet eerst niet goed hoe hij daar mee om moet gaan. Eerst blijft Matthew een tijdje thuis van school en krijgt les van zijn moeder. Als hij later weer naar school gaat krijgt Matthew contact met Jacob en ze worden vrienden. Later gaan ze zelfs een poosje samen wonen en gaan allebei werken. Als Jacob na een poosje besluit om weer bij zijn moeder te gaan wonen bestaat er voor Matthew alleen nog maar het werk. Hij werkt wel zo veel, dat hij zelfs de nachten werkt en nog maar weinig aan slapen toe komt. Het gaat alleen maar slechter met hem. Matthew denkt heel veel aan Simon en als het weer beter met hem gaat komt hij tot een besluit om iets bijzonders te doen voor hem. Hij regelt alles voor een speciale dag en nodigt mensen uit om zo zijn broer Simon te herdenken. Wat is dit een geweldig boek met tragische en ontroerende momenten. Toen ik eenmaal aan het lezen was kon ik het boek moeilijk weer weg leggen en kan het dan ook een ieder aanraden om dit boek te gaan lezen. 

Om te lezen over culturen en bijzondere werelden verrijkt en is leerzaam. Het lezen over de belevingswereld van de hoofdpersoon Matthew is uniek en had ik niet willen missen. De schrijver heeft een intense beeldende stijl. Omdat het voor een groot deel vanuit de ik persoon wordt geschreven geeft dat het verhaal en zijn crisis extra kracht, maar het maakt ook zijn innerlijke strijd hartverscheurend. Vooral de combinatie met zijn vrije humor vond ik geweldig. De belevingswereld van Matthew was voor mij nieuw maar we krijgen niet gauw de kans om dit op zo'n meelevende manier te lezen. Dankbaar dat ik kennis mocht maken met zo'n groot talent. Ga dit boek lezen en ontdek iets heel bijzonders. De inhoud een pareltje en de humor een warme deken.

In 'De schok van de val' beschrijft de ik-figuur Matthew als 19-jarige zijn levensverhaal. Zijn twee jaar oudere broertje met het syndroom van Down is overleden op 11jarige leeftijd en Matthew heeft zich zijn leven lang schuldig gevoeld. Door het schrijven van zijn verhaal probeert hij grip te krijgen op zijn leven. Het is bijzonder hoe de auteur, omdat de hoofdfiguur je als lezer rechtstreeks aanspreekt, een inkijk geeft in de verstoorde geest van Matthew. Beklemmend, ontroerend, soms kinderlijk open word je als lezer deelgenoot van zijn worsteling om de dood van zijn broer een plaats te geven in zijn leven. Het taalgebruik is eenvoudig, soms naïef kinderlijk, maar blijft boeien door de directheid.

Het boek leest als een trein: je kunt niet stoppen. Het grijpt je bij de keel. De jonge Matthew sluit je in je hart en als hij ouder wordt leef je mee met zijn geestelijke en lichamelijke problemen. Zijn liefde voor Simon is een rode draad door het boek heen. De personen om Matt heen worden goed in beeld gebracht. Matt realiseert zich dat hij niet alleen in het leven staat, maar dat hij lijdt aan een ziekte die in zijn familie vaker voorkomt. Op het eind gloort er een sprankje hoop voor Matt, maar hij beseft dat het met vallen en opstaan zal gaan. Boeiend geschreven, met veel gevoel. Een aanrader!