Fantoomliefde Aminatta Forna

Fantoomliefde is een briljante, meeslepende roman. Niet alleen briljant vanwege het schitterende verhaal en meesterlijke plot, maar ook vanwege de intelligente manier van schrijven. Je wordt opgepakt door het verhaal en meegesleept in de levens van de hoofdpersonen. Elias, Adrian en Kai en hun liefdesgeschiedenissen worden een deel van je en nadat het boek uit is, blijft het nog dagen in je hoofd zitten. De boeiende schrijfstijl maakt dat je dáár bent, in dat land, in die stad, in die tuin en op die bank. Aminatta Forma weet als geen ander verhalen doorelkaar te weven en een geschiedenis te vertellen, niet alleen van de hoofdpersonen, maar ook van een land verscheurd door oorlog en wat dat met mensen doet. De stiltes in het boek laten de waarheid harder doordringen dan welke tekst dan ook en je komt er op hartverscheurende wijze achter hoe mensen kunnen zijn in tijden van liefde en oorlog. Een absolute aanrader!

In de vakantie heb je eindelijk tijd om lekker door te lezen en dat dikke boek ook echt uit te lezen. Fantoomliefde is met zijn meer dan 500 bladzijden een prachtig verhaal dat zich afspeelt in Sierre Leone, waar niet alleen de oude Cole zich zijn verloren liefde herinnert, maar ook de jonge arts Kai, Mamakay en de Engelse psychiater Adrian Lockheart. Het is knap hoe Aminatta Forna je afwisselend verrast of juist heel onopgemerkt meeneemt in de ontdekking van de verbindingen tussen de personages. Ook wijst ze meerdere malen op de verschillen in de Europese en Afrikaanse cultuur en wat dat betekent voor het omgaan met verdriet, depressies en andere mentale problemen. Maar het knapst vind ik dat ze de beklemming van de oorlog en de grote stilte daarna door haar subtiele taalgebruik werkelijk laat voelen zonder het heel expliciet te beschrijven. Zo dringt langzaam het pijnlijke besef door dat een oorlog jaren later voor velen nog diepe sporen achterlaat.

Psycholoog Adrian wil getraumatiseerde mensen in Sierra Leone, die net een burgeroorlog achter zich hebben, helpen. Hij realiseert zich echter niet dat hij niet te maken heeft met getraumatiseerde individuen maar met een getraumatiseerd volk, en dat slachtoffers en daders elkaar nog steeds tegen komen….Dit leidt tot hele schokkende verrassingen, en geeft het verhaal veel spanning. Wat een aangrijpend en hartverscheurend mooi verhaal! Ik ben er nog dagenlang stuk van geweest.