Boeken en boekentips van Ilja Gort

Mijn eerste roman ‘Het merlot mysterie’, was een fantasie over mezelf; over het conflict tussen mijn droom en mijn nachtmerrie. Ik schreef het in één grote juichende euforie. Feest, vond ik dat. Het boek deed het niet onaardig en werd een aantal malen herdrukt. Toen Bruna vorig jaar belde dat er weer een herdruk aankwam, besloot ik, voor het eerst in vijf jaar, het eens te herlezen. Dat was schrikken. In de verhaallijn gaapten gaten en kloven en een dramatische opbouw ontbrak. Veel kansen hadden ongehoord op mijn deurtje geklopt.

Tijdens een wandelvakantie in de Pyreneëen besprak ik dit met Eoin, de Ierse geliefde van mijn dochter Bo. Eoin is een succesvol scriptwriter en werkt voor grote Britse en Amerikaanse productiemaatschappijen. Via het epos van Gilgamesj zette hij me op het spoor van een sterkere verhaallijn. ‘Gaat het over jou? Geef dan meer van jezelf. En geef je hoofdpersoon een vrouw,’ luidde zijn advies. ‘Dan crëeer je drama’.

De afgelopen zomer heb ik benut om mijn debuutroman van A tot Z opnieuw te schrijven en mijn hoofdpersoon te voorzien van een vrouw en een dilemma uit eigen doos. Toen Bruna-uitgever Joost het nieuwe manuscript las, vond hij dat het een ander boek was geworden en dus een nieuwe titel moest krijgen.

Voilà, De geluksvogel. Want dat ben je, als een uitgever je de kans geeft een wankel boek te herstellen.

Inmiddels heeft producent Rob Houwer de filmrechten gekocht (en ook van De Vrouwenslagerij), dus een verbetering is dit in elk geval. Al was het alleen al omdat, als ik het boek nu teruglees, ik zelf bij bepaalde passages nog steeds onbedaarlijk in de lach schiet. 

Ilja Gort, november 2013

Voor iemand die zelf boeken schrijft, is een bezoek aan een boekwinkel een marteling. Torenhoge stapels boeken vallen aan alle kanten van de tafels af. De overgevoelige literator wordt overspoeld door een golf van ontmoediging, groot genoeg om hem rechtsomkeert te doen maken en nooit meer een voet in een boekhuis te zetten. Het geven van een coherente boekentip is derhalve een onmenselijke opgave. Sinds Jezus Christus en daarvoor, zijn al miljoenen boeken geschreven. En dagelijks komen er een paar duizend bij!

Maar goed, wat moet dat moet. Een boekentip.

Degene die het eerst bij me oppopt is Remco Campert. Ook al niet echt een hulp bij het voeren van de pen, want elke keer als ik iets van hem lees, wordt zelfs de meest vastbesloten poging tot schrijven dreunend de grond in geheid. Naast zijn kosmisch hoge niveau zou mijn tobberige woordgefröbel welhaast blasfemie zijn. Niettmin is zijn nieuwe boek ‘Hotel du Nord’ een ‘Must absolu!’

Ilja Gort, oktober 2013

Eten gaat nooit om het eten. Het gaat om een paar uur niet werken en in plaats daarvan langdurig met elkaar aan tafel te zitten op een aangename plek. Elkaar in de ogen kijken, gedachten uitwisselen, lachen en genieten. Daar hoort bij: 1. Lekkere wijn en 2. Goed eten.

Eten moet natuurlijk lekker zijn, maar vooral gezond. Want hoe gezonder je eet, hoe ouder je wordt en hoe vaker je dus lekker kunt wijndrinken en eten. Zelf hou ik van groenten. Gestoomd of zachtjes gebakken, heerlijk. Een mooie vers gevangen vis, oesters, inktvis, alles uit de zee vind ik zalig. Ik ben dol op Italiaans eten; goeie pasta’s, risotto met kreeft. Ik eet geen vlees van gefokt vee, maar in het jachtseizoen een mals stukje door een vriend geschoten hert, eend of fazant? Heerlijk! Qua gezond zat ik dus al een heel eind goed, maar sinds het boek De Voedselzandloper van Kris Verburgh ben ik zandloperist. Wat hij suggereert voelt absoluut niet als een dieet. Door de ruime variatie vormt het juist een verrijking van onze dagelijkse maaltijden. Dat vergt wat meer voorbereiding, maar daardoor staan mijn vriendin en ik nu samen langer in de keuken, wat ook weer heel gezellig is. In alle opzichten een winwinboek dus.

Maar zoals voor elke leefregel geldt ook hier: geen enkele discipline is vol te houden als je haar niet af en toe overtreedt. Dus vlieg met dit boek in de hand gerust ‘ns heerlijk uit de bocht en doe je te goed aan alles wat niet zandlopert. Zolang je dagelijkse routine dat maar wel doet, wordt deze eetwijze daar alleen maar lekkerder door.

Ilja Gort, augustus 2013